Son zamanları hayatın
Meşeden bir baston taşımakta hasta, yorgun bedenim
Bir kaç adım.. Nefes nefese..
ve bir park arıyor yarı açık gözlerim
Yeşilin sahte olduğu..
Çocuk sesleri alıyor yerini annemin ninnilerinin
Gözümü kapıyorum..
Açıyorum..
Son bir can havli kırık dökük banktan doğrulmak için
Başarıyorum..
Gururlu bir keder eşliğinde
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder